Voor de beste ervaring schakelt u JavaScript in en gebruikt u een moderne browser!
EN
Over de Universiteit

Wouter van Herwaarden

Wouter van Herwaarden

Wie: Wouter van Herwaarden (1990)
Studie: Bachelor Kunstgeschiedenis, master Museum Studies.
Eerste baan: Tijdschriften rondbrengen.
Favoriete plek op de UvA: Kunstgeschiedenis zat vroeger in het Kunsthistorisch Instituut op de Herengracht 286, een mooi, donker gebouw vol natuursteen. Daar was een ruimte met een archief van allemaal plaatjes van kunstwerken. In die ruimte was nooit iemand en het stonk er erg, het was een plek die na de komst van het internet eigenlijk niet meer nodig was. Heel cool.
Onmisbaar: Kunst en literatuur.

Met een kunstenaar als moeder, wordt liefde voor musea Wouter van Herwaarden met de paplepel ingegeven. Hij besluit dan ook om kunstgeschiedenis te gaan studeren aan de UvA. Afstuderen gaat hem makkelijk af en niet lang erna besluit hij, na een succesvol door hem en een vriendin georganiseerde tentoonstelling, een pop-up galerie te openen. Als Galerie Fleur en Wouter organiseren ze onder meer samen met VOX-POP, de creatieve ruimte van de UvA, een tentoonstelling over de Nieuwmarkt ten tijde van opstand. Binnenkort gaat hij Kunstactualiteit geven aan de Akademie Vogue.

Wat maakt Museum Studies zo speciaal?

'De master Museum Studies gaat over de sociologische benadering van musea. Je onderzoekt wat de plaats is van musea in de samenleving. Musea kunnen mensen verheffen. Ze vrolijken buurten op, maar fungeren ook als marketingtool voor een land. Een land met veel musea is een land waar het goed gaat. Kunst en musea zijn inherent aan elkaar verbonden, dus de studie is ook een onderzoek naar het belang van kunst. Dat belang is er zeker. Kunst biedt je een andere blik op de wereld en op de samenleving, het leert je andere mensen te begrijpen. En door naar een kunstwerk te kijken, voel ik mezelf soms ook begrepen. Het is bijzonder om iets heel mooi te vinden of ergens door te worden geraakt, zonder dat je precies kunt beschrijven waar dat door komt.'

Kunst zorgt voor een andere kijk op de wereld.

Had je zelf ook nog enige artistieke vrijheid?

'Zeker. Ik kon juist heel creatief zijn. Zo bedacht ik tijdens mijn bachelor Kunstgeschiedenis voor een vak de tentoonstelling Lachen met Wouter, over kunst met humor. De kunstwerken had ik ingedeeld op soorten humor. Doel was om jongeren naar musea te krijgen door ze te laten lachen met kunst.'

Het is bijzonder om ergens door te worden geraakt, zonder dat je precies kunt beschrijven waar dat door komt.

Wat wil jij gaan betekenen voor de kunstwereld?

'Mijn droom is om les te geven aan de Rietveld Academie, om jonge kunstenaars te helpen om een carrière op te bouwen. Hen uit te leggen hoe de kunstwereld werkt en hoe ze zich daartoe moeten verhouden. Het is niet makkelijk in de kunstwereld, maar veel van mijn studiegenoten hebben echt leuke banen gevonden. Vanaf januari ga ik lesgeven aan de Akademie Vogue, een opleiding voor mensen die stylist willen worden. Ik ga het vak Kunstactualiteit geven: met groepen studenten ga ik de stad door en bezoek ik tentoonstellingen om te bekijken wat er gebeurt in de kunstwereld. Heel tof, hoor. Ook ben ik heel blij met onze pop-up galerie, Fleur en Wouter. Hier organiseren we tentoonstellingen op verschillende plekken. Ons doel is om jonge mensen kennis te laten maken met kunst en om te zorgen dat zij kunst willen kopen. Dat doen we door werken goedkoop te houden en tentoonstellingen te organiseren rondom thema’s die jonge mensen aanspreken. Ik werk daarnaast in een andere galerie, OD Gallery, die street art verkoopt en af en toe schrijf ik voor Vice over kunst. De laatste maanden heb ik voor een museum in Wiesbaden in Duitsland gewerkt aan een essay over Jugendstil-zilver. Een oude man van negentig, Ferdinand Wolfgang Neess, schenkt zijn grote verzameling Jugendstil-werken aan dat museum. Samen met Edwin Becker van het Van Gogh museum, waar ik heb stage gelopen, schrijf ik voor de catalogus over het zilver uit die collectie. Het is best een prestigieuze opdracht, dat soort dingen zou ik vaker willen doen. Wat ik nu doe is allemaal zo leuk en verschillend, ik vind die afwisseling fijn.'

Ik denk nog vaak terug aan wat docenten ooit gezegd hebben, met sommigen heb ik nog contact.

Heb je genoten van je tijd aan de UvA? Hoe denk je eraan terug?

'Tijdens mijn studie heb ik goede docenten gehad, van die types waarvan je voordat je gaat studeren denkt: zo zal het wel zijn. Van een oude professor die gebogen het podium op strompelt tot een heel flamboyante man. Een leraar had een prachtige stem en gaf les over Italiaanse beeldhouwkunst. Als hij college gaf las hij alle citaten voor in de oorspronkelijke taal. Italiaans, Frans, zonder het te vertalen. Perfect uitgesproken, natuurlijk. Ik vind dat één van de leukste dingen van studeren, alle types die je ontmoet. Ik denk nog vaak terug aan wat docenten ooit hebben gezegd. Ik heb met veel docenten van Museum Studies ook nu nog contact. De UvA zelf is een grote, een beetje een logge organisatie, maar met veel karakter. De oude gebouwen worden nu vaak vernieuwd, maar juist in dat oude zit ook de charme. En ik vind Amsterdam de mooiste stad van Nederland. De groots- en weidsheid van de stad vind ik prachtig. Tegelijkertijd is het allemaal best klein en vrij persoonlijk. En je hebt hier de mooiste musea van Nederland.'